Ελέγχοντας τις προϋπαρχουσες γνώσεις των μαθητών, οι μαθητές θα πρέπει να έχουν αποδεχτεί ότι είναι μέλη μιας κοινωνίας, τηρώντας τους κοινωνικούς κανόνες τόσο της ευρύτερης κοινωνίας όσο και τους κανόνες εντός σχολείου. Επίσης, θα πρέπει να έχουν αναγνωρίσει τις βασικές ατομικές ανάγκες, καθώς επίσης, θα πρέπει να έχουν υιοθετήσει τρόπους σωστής συμπεριφοράς και δεξιότητες συνεργασίας, αλληλοσεβασμού και ενσυναίσθησης. Στο πλαίσιο αυτό, στόχος γι’ αυτή τη σχολική χρονιά είναι οι μαθητές να αναγνωρίσουν τα δικαιώματα που έχουν και πρέπει να έχουν ως παιδιά, καλλιεργώντας τις αξίες της ζωής και το αίσθημα του «ανήκειν» στην κοινωνία. Με αυτόν τον τρόπο, καταστέλλουν τις ανισότητες και με την ενεργό συμμετοχή και δράση στην κοινωνία, στέλνουν ηχηρό μήνυμα ότι παρά τις δυσκολίες και τα εμπόδια, οφείλουν τα ζήσουν με αξιοπρέπεια και σεβασμό. Σκοπός είναι οι μαθητές να ασκήσουν τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους στην καθημερινή τους ζωή, εντός και εκτός σχολείου. Μέσα από το καινοτόμο πρόγραμμα που υλοποιήθηκε, η μαθητές μέσα από κατασκευές, βιωματικές και διαδραστικές δραστηριότητες καθώς και παιχνίδια ρόλων, κατανόησαν την έννοια «Δικαίωμα και ισότητα». Τέλος, μέσα από τις συλλογικές δράσεις, οι έννοιες του «δικαιώματος» και της «ισότητας» επαληθεύτηκαν ως έννοιες διαχρονικές, ουσιαστικές και σημαντικές για όλους. Ο σχεδιασμός του σεναρίου βασίζεται σε δύο στάδια, στο διερευνητικό/ανακαλυπτικό και ομαδοσυνεργαστικό και στο βιωματικό με παιχνίδια ρόλων. Η πρώτη δραστηριότητα ξεκινά με την κατασκευή του «εαυτού» του κάθε παιδιού, από ανακυκλώσιμα υλικά, προκειμένου να τονιστεί η διαφορετικότητα αλλά και όχι η ανισότητα. Ο κάθε μαθητής ζωγράφισε τον εαυτό του και σύγκρινε τις ομοιότητες και τις διαφορές που υπήρχαν στην εμφάνιση. Στη συνέχεια, για να υπάρξει μια εκτίμηση της προϋπάρχουσας γνώσης, οι μαθητές υπέδειξαν τις ατομικές τους ανάγκες και βλέποντας μια εικόνα στο Ppt όπου απεικόνιζε ένα άγνωστο παιδί, απάντησαν πως πιστεύουν ότι νιώθει αυτό το παιδί. Στη συνέχεια, δόθηκαν στους μαθητές  χαρτάκια post it όπου κλήθηκαν να γράψουν ποια ανάγκη πιστεύουν ότι έχει το παιδί και νιώθει έτσι. Τι του λείπει; Επίσης, σε επόμενη δραστηριότητα, οι μαθητές έπρεπε να αναγνωρίσουν τα δικαιώματα του παιδιού. Για αυτόν το λόγο, μοιράστηκαν στους μαθητές από δύο οπτικοποιημένες κάρτες στον καθένα, οι οποίες απεικόνιζαν το συναίσθημα της χαράς και το συναίσθημα της λύπης. Έπειτα, έγινε μια σύντομη παρουσίαση ορισμένων εικόνων στο Ppt,  οι οποίες απεικόνιζαν ορισμένα δικαιώματα παιδιών, τα οποία όμως καταπατώνται. Κάθε φορά οι μαθητές έπρεπε να σηκώνουν την κάρτα που κρατούσαν, εκφράζοντας πως νιώθουν γι’ αυτό που βλέπουν. Στη συνέχεια, έγινε προβολή σχετικού βίντεο, όπου ακολούθησε συζήτηση για το περιεχόμενο του βίντεο και με αυτόν τον τρόπο έγινε και η εισαγωγή για τα δικαιώματα που έχει κάθε παιδί και δεν πρέπει να καταπατώνται. Τέλος, οι μαθητές συνεργάστηκαν προκειμένου να δημιουργήσουν τον «κύριο Πολίτη» καθώς και το «βιβλίο των δικαιωμάτων» αλλά και «το βιβλίο των υποχρεώσεων», όπου σε κάθε δικαίωμα αντιστοιχεί και μια υποχρέωση. Η κατασκευή αυτή, λειτούργησε ο προσομοίωση των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων που έχει ο κάθε πολίτης αυτής της χώρας. Έτσι, οι μαθητές δημιούργησαν το βιβλίο των δικαιωμάτων με εικόνες που απεικόνιζαν διάφορα δικαιώματα. Παράλληλα, δημιούργησαν ένα puzzle με την μορφή κολλάζ, το οποίο κόλλησαν στο βιβλίο κι έπειτα, οι μαθητές έλυσαν ένα διαδραστικό puzzle με τα δικαιώματα, στο πλαίσιο της διαφοροποιημένης διδασκαλίας για μαθητές με δυσκολίες συγκέντρωσης και απτικής λαβής. Η αξιολόγηση των μαθητών έγινε με ένα ψηφιακό εργαλείο δημιουργίας ασκήσεων εμπέδωσης. Οι ΤΠΕ χρησιμοποιήθηκαν για την διεκπεραίωση των δραστηριοτήτων. Στο δεύτερο στάδιο, πραγματοποιήθηκαν βιωματικές δραστηριότητες για να καλλιεργηθεί το αίσθημα της ομάδας, της συλλογικότητας, της αλληλεγγύης και της ισότητας σε συνεργασία με άλλα σχολεία της τοπικής κοινότητας.

Οι μαθητές αναγνώρισαν ότι όλα τα παιδιά έχουν ίσα δικαιώματα σε όλα τα μέρη της γης, ανεξαρτήτως γλώσσας, θρησκείας, ηθών και εθίμων διατηρώντας την ταυτότητάς τους. Επίσης, μέσα από συνεργασίες που πραγματοποιήθηκαν με ευρωπαϊκά και ελληνικά σχολεία, τονίστηκαν οι αξίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία καθώς και η προσβασιμότητα των ατόμων με αναπηρία στην κοινότητα, διενεργώντας εποικοδομητικό διάλογο με τους μαθητές και αναπτύσσοντας μια ουσιαστική συζήτηση σε θέματα που αφορούν στα δικαιώματά τους.

Με αφορμή την παγκόσμια Ημέρα ατόμων με αναπηρία, και σε συνεργασία με το ΕΕΕΕΚ Γενισέας Ξάνθης που διοργάνωσε τη δράση «Αυτό που μας ενώνει», υλοποιήθηκε από τους μαθητές μια προσπάθεια ανάδειξης ενός μουσείου της περιοχής, απελευθερώνοντας τη φαντασία τους και αναδεικνύοντας τη δυνατότητα πρόσβασης των ατόμων με αναπηρία σε αυτό. Για αυτό το λόγο, οι μαθητές, με τη βοήθεια των εκπαιδευτικών, συνέθεσαν ένα ποίημα εκφράζοντας τα συναισθήματα που τους διακατέχουν, σκεπτόμενοι τη δυνατότητα επίσκεψης στο μουσείο της περιοχής τους. Υπήρξαν εμπόδια και διευκολύνσεις; Οι μαθητές, ανέδειξαν το μουσείο κάστρου Ναυπάκτου, όπου αποτελεί το πρώτο αρχαιολογικό μουσείο της πόλης της Ναυπάκτου και το μοναδικό βυζαντινό μουσείο στην Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας. Αρχικά, οι μαθητές έχοντας αναγνωρίσει τα δικαιώματά τους και την ισότιμη πρόσβαση στην κοινωνία, συζήτησαν ποια είναι τα οφέλη της επίσκεψης τους σε έναν τέτοιο χώρο. Παρακολούθησαν δύο βίντεο για το μουσείο κάστρου Ναυπάκτου και για το μουσείο της Ακρόπολης και προσπάθησαν να βρουν ομοιότητες και διαφορές ως προς την προσβασιμότητα των ΑμεΑ στους χώρους αυτούς. Έπειτα, πραγματοποιήθηκε βιωματική επίσκεψη στο ιστορικό μουσείο Ναυπάκτου. Στο τέλος, οι ΤΠΕ χρησιμοποιήθηκαν για την διεκπεραίωση των δραστηριοτήτων όπου επιλέχθηκε ένα ψηφιακό εργαλείο δημιουργίας ασκήσεων εμπέδωσης.

Στη συνέχεια, σαν προέκταση της ιδέας για την προσβασιμότητα και με αφορμή τις δυνατότητες πρόσβασης των ΑμεΑ σε ιδιωτικούς και δημόσιους χώρους και την ισότιμη και ασφαλή μετακίνηση σε χώρους της τοπικής κοινότητας, οι μαθητές αναπτύσσοντας ακόμα περισσότερο τις καλλιτεχνικές τους δεξιότητες, υπέδειξαν πως θα μπορούσε να είναι διαμορφωμένος ο εξωτερικός χώρος ενός μουσείου ή τι άλλο θα μπορούσε να υπάρχει δίπλα στο μουσείο. Θα μπορούσε να δημιουργηθεί ένα πάρκο, όπως το πάρκο της γειτονιάς, το οποίο προσφέρει ψυχαγωγία, συνάθροιση, και κοινωνικοποίηση. Σχεδίασαν το ιδανικό πάρκο για τους ίδιους, ενώ πραγματοποίησαν και κατέγραψαν ένα σύντομο διάλογο εκφράζοντας τα συναισθήματά τους και τη σκέψη τους για το χώρο αυτό. Οι δύο αυτοί χώροι, προσφέρουν στους μαθητές, χαρά, αλληλεπίδραση, ενημέρωση, ελευθερίας γνώμης κι έκφρασης και μπορούν να είναι προσβάσιμοι για όλους.