Είναι γνωστό πως εδώ και πολύ καιρό, συμβαίνει μια μεγάλη αδικία. Εμεις μπορεί να μην υποφέρουμε τόσο, όμως για τους μικρούς μας αγαπημένους, το να έχουν κλείσει όλες οι παιδικές χαρές είναι δύσκολο και μαρτύριο…ναι, αλλά εμείς, τι μπορούμε να κάνουμε; Χμμμ…Τα παιδιά του σχολείου μας πάντως, κάτι μπορούν να κάνουν. Με αφορμή τη συμμετοχή της ΣΤ’ τάξης σε περιβαλλοντικό πρόγραμμα και με την πολύτιμη βοήθεια των Β’ και Ε’ τάξεων, αλλά και του Συλλόγου Γονέων, ακόμη και γονιών που δεν είναι πια στο σχολείο μας αλλά είναι πολύτιμοι συνοδοιποροι και τους ευχαριστούμε πάρα πολύ, με υπερηφάνεια σας παρουσιάζουμε το τι μπορεί να κάνει κάποιος αν έχει όρεξη. Και μη νομίζετε πως θα το αφήσουμε έτσι…είμαστε εν αναμονή συνάντησης με τις ανώτατες αρχές του τόπου μας, γιατί εμείς δεν μένουμε μόνο στα λόγια. Απολαύστε μας λοιπόν, γιατί όσο ζούμε, ΠΑΙ-ζουμε…