Η δράση αφορά τη δημιουργία ενός πρωτότυπου ηχητικού μηνύματος (podcast) από τους μαθητές, όπου παρουσιάζουν με δημιουργικό τρόπο τη δική τους «Συνταγή της Φιλίας» για τη διαμόρφωση μιας δεμένης και αγαπημένης ομάδας. Προκειμένου να καταλήξουν οι μαθητές στα μηνύματα του podcast, προηγήθηκαν στοχευμένες βιωματικές δράσεις, όπως παιχνίδια ρόλων, δραματοποιήσεις και θεατρικά παιχνίδια, που τους επέτρεψαν να εξερευνήσουν με δημιουργικό τρόπο τις σχέσεις τους και τη διαχείριση των συναισθημάτων τους. Μέσα από αυτές τις διαδικασίες, τα νήπια αναγνώρισαν και επέλεξαν τα απαραίτητα «συστατικά» για μια αρμονική συμβίωση, όπως η υπομονή, η συγγνώμη και η έμπρακτη αλληλοβοήθεια («χέρι δυνατό», «βοήθεια στο λεπτό»), μετατρέποντας τις εμπειρίες τους σε ηχητικό μήνυμα. Έτσι τα παιδιά «μαγειρεύουν» μεταφορικά θετικές αξίες και συμπεριφορές, χρησιμοποιώντας ως συστατικά την υπομονή, τις αγκαλιές, την αλήθεια και την έμπρακτη αλληλοβοήθεια («χέρι δυνατό», «βοήθεια στο λεπτό»). Μέσα από μελωδικά λόγια και τη χρήση ευγενικών εκφράσεων όπως «συγγνώμη», «μπράβο» και «γεια», οι μαθητές προτείνουν τρόπους υπέρβασης της λύπης («δεν πειράζει») και ενίσχυσης της χαράς μέσω του παιχνιδιού, του χορού και της ζωγραφικής. Η δράση ολοκληρώνεται με ένα ανοιχτό κάλεσμα προς την ευρύτερη κοινότητα -γονείς, εκπαιδευτικούς και εργαζόμενους-να εφαρμόσουν αυτή τη συνταγή στην καθημερινότητά τους, προάγοντας το πνεύμα της φιλίας και της αρμονικής συνύπαρξης παντού. Το podcast παρουσιάστηκε σε ανοιχτή εκδήλωση του σχολείου που πραγματοποιήθηκε με αφορμή την 6η Μαρτίου, ημέρα κατά της σχολικής βίας στέλνοντας το μήνυμα  πως η φιλία είναι μια «συνταγή» που απαιτεί «λόγια ευγενικά» και πράξεις αλληλεγγύης.

Το συγκεκριμένο εκπαιδευτικό πρόγραμμα  υλοποιήθηκε σε συνεργασία με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες. Μέσα από τη βιωματική μάθηση, την τέχνη και τη λογοτεχνία, οι μικροί μαθητές εξοικειώθηκαν με τις έννοιες των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της αναγκαστικής μετακίνησης πληθυσμών. Οι δράσεις περιελάμβαναν τη δημιουργία ψηφιακού βιβλίου, εικαστικών έργων και ευρωπαϊκής  συνεργασίας μέσω  eTwinning έργου που προωθούν την ενσυναίσθηση και την αποδοχή της διαφορετικότητας. Κεντρικό μήνυμα της προσπάθειας είναι ότι όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι αλλά διαφορετικοί, ενθαρρύνοντας τα παιδιά να γίνουν ενεργοί πολίτες του κόσμου. Η πρωτοβουλία συνέδεσε την τοπική σχολική κοινότητα με παγκόσμια ζητήματα, προσπαθώντας να μετατρέψει τις αξίες της αλληλεγγύης σε πράξη.

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία, ανοίξαμε την αγκαλιά μας και προσκαλέσαμε μικρούς και μεγάλους σε ένα ταξίδι ενσυναίσθησης. Στα συνεργαζόμενα Νηπιαγωγεία της δράσης, στο πλαίσιο του δικτύου ΔΕΣΜΟΣ της 3ης θέσης ΠΕ60 ΔΙΠΕ Ανατολικής Θεσσαλονίκης και υπό τον τίτλο  «Μαθαίνω να ζω με τους άλλους», η 3η Δεκεμβρίου δεν ήταν απλώς μια επέτειος, αλλά μια μέρα γεμάτη φως, συναίσθημα και αληθινή επαφή. Μέσα από το «Λευκό Μπαστούνι», τα παιδιά και οι γονείς τους δεν έμαθαν μόνο για την οπτική αναπηρία· την ένιωσαν. Κλείνοντας τα μάτια, αφήσαμε τις υπόλοιπες αισθήσεις να μας οδηγήσουν, κατανοώντας τη σημασία της εμπιστοσύνης, της καθοδήγησης και του σεβασμού στη διαφορετικότητα.

• Βιωματικά Παιχνίδια: Μπήκαμε για λίγο στη θέση του «άλλου», ανακαλύπτοντας πώς μια απλή διαδρομή μεταμορφώνεται σε πρόκληση.

• Συνεργασία Γονέων & Παιδιών: Χέρι-χέρι, χτίσαμε γέφυρες επικοινωνίας, αποδεικνύοντας ότι η συμπερίληψη ξεκινά από το βίωμα και την κοινή εμπειρία.

• Το Μήνυμά μας: Η αναπηρία δεν είναι εμπόδιο, αλλά ένας διαφορετικός τρόπος να βλέπεις και να κινείσαι στον κόσμο.