Στόχος της δράσης μας ήταν η ευαισθητοποίηση των μαθητών και της τοπικής κοινωνίας για το φλέγον ζήτημα των γυναικοκτονιών και της έμφυλης βίας (Στόχος 5.2). Στις 25 Νοεμβρίου, Παγκόσμια Ημέρα κατά της Βίας των Γυναικών, πραγματοποιήσαμε μια δημόσια παρέμβαση στην Πλατεία Μενεμένης με διττό σκοπό: την αφύπνιση των πολιτών και την ενθάρρυνση των γυναικών-θυμάτων να σπάσουν τη σιωπή τους για να σωθούν.

Μέσα από τη δραματοποίηση βιωματικών σκηνών και τη δύναμη της μουσικής, οι μαθητές και οι μαθήτριές μας έδωσαν φωνή σε όσα συχνά αποσιωπώνται πίσω από κλειστές πόρτες. Στη δράση μας θέλησαν να συμμετάσχουν από την αρχή και αγόρια που στάθηκαν ως σύμμαχοι στην πρώτη γραμμή, στέλνοντας το μήνυμα ότι η εξάλειψη της βίας είναι συλλογικό χρέος. Με κεντρικό σύνθημα «ΜΙΛΑ, ΣΠΑΣΕ ΤΗ ΣΙΩΠΗ», η δράση ανέδειξε την τραγική πραγματικότητα των περίπου 20 γυναικοκτονιών που πενθεί ετήσια η χώρα μας, καλλιεργώντας στη νέα γενιά μια κουλτούρα μηδενικής ανοχής και αλληλεγγύης.

Αυτό το σχολείο - το 1ο ΓΕΛ Μενεμένης- μεγάλωσε πλάι στις ράγες των τρένων. Από τα θεμέλιά του ακόμα, έμαθε να συγκατοικεί με τον ήχο τους—ένα διαρκές πέρασμα, ένας ρυθμός γνώριμος στην καθημερινότητά μας.

Την ώρα των μαθημάτων, στα διαλείμματα, στις σιωπές και στις φασαρίες, τα τρένα μάς διαπερνούσαν.

Ώσπου ήρθε εκείνη η μέρα. Η είδηση για το δυστύχημα στα Τέμπη μάς χτύπησε σαν σεισμός. Μας διέλυσε και μας ξαναέφτιαξε διαφορετικούς. Και από τότε, κάτι άλλαξε.

Δεν θέλουμε να ακούμε τα τρένα να σφυρίζουν. Δεν θέλουμε να τα βλέπουμε να περνούν. Σαν να σέρνουν πίσω τους τον πόνο των αδικοχαμένων, σαν να κουβαλούν τη θλίψη μας μέσα στον μεταλλικό τους απόηχο.

Τρία χρόνια μετά. 57+ γιατί.

Η εθελοντική ομάδα μαθητών και μαθητριών “Menemeni’s Dreamers on the Move”, παρουσιάζει ένα βίντεο στη μνήμη των αδικοχαμένων συνανθρώπων μας:

“57+ Φωνές που Σώπασαν” Ζούμε και κουβαλάμε τη μνήμη σας! Η φωνή σας είναι και δική μας φωνή!

Δεν θα ξεχάσουμε!

Το σκοτάδι σας θα γίνει το φως μας!