Η μαθητική ταινία με τίτλο «Δε φοβάμαι, μιλάω» αποτελεί μια ψηφιακή και θεατρική δημιουργία με θέμα τον σχολικό εκφοβισμό και τη δύναμη της φωνής απέναντι στη σιωπή. Μέσα από καθημερινές σκηνές στο σχολείο, στο σπίτι και στις σχέσεις των παιδιών, αναδεικνύονται οι μορφές βίας, η αδιαφορία των ενηλίκων και κυρίως οι εσωτερικές συγκρούσεις των παιδιών που βιώνουν τον φόβο και τη μοναξιά.

Η ταινία ακολουθεί την πορεία από τη σιωπή στη συνειδητοποίηση και τελικά στην αντίδραση, προβάλλοντας το μήνυμα ότι η φωνή αποτελεί δύναμη και ότι η έκφραση και η αναζήτηση βοήθειας είναι απαραίτητες για την αντιμετώπιση της βίας.

Ιδιαίτερη αξία της δράσης αποτελεί το γεγονός ότι το σενάριο και οι στίχοι είναι πρωτότυποι και δημιουργήθηκαν με τη συμβολή των ίδιων των μαθητών, ενισχύοντας τη βιωματική μάθηση και την ενεργή συμμετοχή τους στη διαδικασία. Παράλληλα, η μουσική επένδυση δημιουργήθηκε με τη χρήση εργαλείων τεχνητής νοημοσύνης, προσφέροντας μια σύγχρονη και καινοτόμο διάσταση στη μαθητική δημιουργία.