Το eTwinning έργο "World Disability Day: We are Unique & Unrepeatable" συνδυάζει καινοτόμες παιδαγωγικές πρακτικές, όπως η εικονογράφηση με τη χρήση Τεχνητής Νοημοσύνης, η αξιοποίηση της τεχνικής αφήγησης Kamishibai, η υλοποίηση flash mob με ενσωμάτωση της νοηματικής γλώσσας και η δημιουργία πολυγλωσσικών ψηφιακών βιβλίων (multilingual e-books), προσφέροντας ένα πλούσιο και πολυτροπικό μαθησιακό περιβάλλον.

Σχεδιάστηκε με βάση τις αρχές της συμπεριληπτικής μάθησης, προωθώντας την ενεργή συμμετοχή όλων των μαθητών και μαθητριών, ανεξαρτήτως ικανοτήτων, γλωσσικού υπόβαθρου ή εκπαιδευτικών αναγκών. Η Ελλάδα εκπροσωπήθηκε από επτά σχολεία γενικής πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης και σχολεία δευτεροβάθμιας ειδικής αγωγής (Ε.Ε.Ε.ΕΚ.), ενώ συμμετοχές υπήρξαν και από σχολεία της Ιταλίας, της Τουρκίας, της Πορτογαλίας και της Ρουμανίας, καλύπτοντας γενικά, ειδικά και συμπεριληπτικά εκπαιδευτικά πλαίσια.

Το έργο απευθυνόταν σε μαθητές/τριες ηλικίας 6 έως 12 ετών, καθώς και σε μαθητές/τριες 13 έως 18 ετών με πιο σύνθετες ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Καθ’ όλη τη διάρκεια του προγράμματος eTwinning, το 13ο Δημοτικό Σχολείο Τρικάλων συνεργάστηκε στενά με το Ε.Ε.Ε.ΕΚ. Τρικάλων, προωθώντας στην πράξη την ισότιμη συμμετοχή και τη συνεργατική μάθηση.

Το έργο εντάχθηκε οργανικά στο πρόγραμμα σπουδών, μέσα από τη σύνδεση των Αγγλικών, της Γλώσσας, της Φυσικής Αγωγής, των Εικαστικών, των ΤΠΕ και των Εργαστηρίων Δεξιοτήτων, στον θεματικό άξονα «Ενδιαφέρομαι και Ενεργώ». Αξιοποιήθηκαν θεματικές όπως η αποδοχή της διαφορετικότητας, η ισότητα και η ενεργός πολιτειότητα.

Η έναρξη του έργου σηματοδοτήθηκε από τη δημιουργία κοινού κώδικα δεοντολογίας για την ασφαλή διαδικτυακή συμπεριφορά (Netiquette), τη συλλογή γονικών συγκαταθέσεων και την εγγραφή των μαθητών/τριών στο Twinspace της πλατφόρμας ESEP. Οι μαθητές/τριες δημιούργησαν τα προσωπικά τους προφίλ, συμμετείχαν σε δραστηριότητες γνωριμίας και συνεργάστηκαν για τη δημιουργία του λογότυπου και της αφίσας του έργου, τα οποία επιλέχθηκαν μέσω ψηφοφορίας.

Στο Twinspace δημιουργήθηκε επίσης ειδικός χώρος παρουσίασης, όπου αναρτήθηκαν δράσεις από τις σχολικές τάξεις, καθώς και υλικό σχετικό με την ένταξη και την ισότητα. Ο χώρος αυτός λειτούργησε ως σημείο ανταλλαγής καλών πρακτικών και ενίσχυσης της συνεργασίας μεταξύ των εκπαιδευτικών.

Το έργο υλοποιήθηκε σε τρεις φάσεις.

Στην πρώτη φάση, σχεδιάστηκε μια κοινή χορογραφία, η οποία διδάχθηκε στους μαθητές/τριες. Παράλληλα, προσκλήθηκαν ειδικά σχολεία της περιοχής, γονείς και η ευρύτερη κοινότητα, μέσω αφισών που δημιουργήθηκαν για τη διάχυση της δράσης. Η κορύφωση ήταν η πραγματοποίηση ενός Flash Mob, είτε στην πλατεία της πόλης είτε στον χώρο του σχολείου, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία.

Τα συμμετέχοντα σχολεία χόρεψαν το τραγούδι “Flashdance… What a Feeling” της Irene Cara, μετατρέποντας παράλληλα τους στίχους σε νοηματική γλώσσα, προσαρμοσμένη στη γλωσσική πραγματικότητα κάθε χώρας. Το 13ο Δημοτικό Σχολείο Τρικάλων και το Ε.Ε.Ε.ΕΚ. Τρικάλων παρουσίασαν από κοινού τη χορογραφία, ενώ συμμετείχαν και σε κοινές εικαστικές και αθλητικές δράσεις, παιχνίδια και χορούς. Η δράση αυτή ανέδειξε έμπρακτα την αποδοχή, την ενσυναίσθηση και την κοινωνική ευαισθησία.

Μετά την ολοκλήρωση, κάθε χώρα απέστειλε το δικό της βίντεο και δημιουργήθηκε ένα κοινό οπτικοακουστικό υλικό (με πρωτότυπη εκτέλεση του κομματιού για τη διασφάλιση των πνευματικών δικαιωμάτων) που αποτυπώνει τη συλλογική προσπάθεια (Joint Video). Τον ίδιο μήνα, οι μαθητές/τριες αντάλλαξαν ψηφιακές χριστουγεννιάτικες κάρτες, παρουσιάζοντας πολιτισμικά στοιχεία από τις χώρες τους και εκφράζοντας ευχές και στόχους για μια πιο συμπεριληπτική κοινωνία.

Η δεύτερη φάση επικεντρώθηκε στη συνεργατική συγγραφή ιστοριών με θέμα τη φιλία και την αποδοχή της διαφορετικότητας. Οι χώρες οργανώθηκαν σε τέσσερις διακρατικές ομάδες, με στόχο την ουσιαστική αλληλεπίδραση μεταξύ μαθητών/τριών με και χωρίς ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. 

Οι ομάδες εργάστηκαν αρχικά σε κοινόχρηστα ψηφιακά έγγραφα για τη συγγραφή των ιστοριών. Στη συνέχεια, αξιοποίησαν το Canva για την εικονογράφηση με τη χρήση τεχνητής νοημοσύνης και, τέλος, δημιούργησαν ψηφιακά βιβλία στο Book Creator, όπου ηχογράφησαν τις ιστορίες στα αγγλικά και στις μητρικές τους γλώσσες.

Όλοι οι μαθητές/τριες συμμετείχαν σύμφωνα με τις δυνατότητές τους. Τα παιδιά μικρότερων ηλικιών και των ειδικών σχολείων συνέβαλαν κυρίως μέσω ζωγραφικής και αφήγησης στη μητρική τους γλώσσα. Η ομάδα μας, αποτελούμενη από το σχολείο μας, το Ε.Ε.Ε.ΕΚ. Τρικάλων και ένα σχολείο από την Ιταλία, δημιούργησε μια ιστορία με πρωταγωνιστή τον Ολμίνο, ένα διαφορετικό ελαιόδεντρο, σύμβολο ειρήνης και σύνδεσης των δύο χωρών. Όλα τα έργα συγκεντρώθηκαν σε ψηφιακή βιβλιοθήκη. (Ψηφιακή Βιβλιοθήκη ‘From Kamishibai to Kamishi-ebook’). 

Στην τρίτη φάση πραγματοποιήθηκαν τηλεδιασκέψεις, όπου κάθε σχολείο/μέλος από τις αρχικές διακρατικές ομάδες ενώθηκε με μέλη των υπολοίπων ομάδων, έτσι ώστε να επιτευχθεί η παρουσίαση και των τεσσάρων ιστοριών σε κάθε τηλεδιάσκεψη, αξιοποιώντας την παραδοσιακή ιαπωνική τεχνική αφήγησης του θεάτρου δρόμου Kamishibai, ως εργαλείο δημιουργικής έκφρασης και διαπολιτισμικής επικοινωνίας. Κάθε σχολείο κατασκεύασε το δικό του θέατρο Kamishibai, με τη συμμετοχή μαθητών, γονέων και της τοπικής κοινότητας.

Μέσα από την αφήγηση και την εναλλαγή εικόνων, ενισχύθηκε η φαντασία, η συναισθηματική σύνδεση και η δημιουργική σκέψη των παιδιών. Στο τέλος κάθε συνάντησης, οι μαθητές/τριες συμμετείχαν σε δραστηριότητες κατανόησης και αξιολόγησης των ιστοριών (Συλλογικό βίντεο των παραστάσεων Kamishibai μέσω τηλεδιασκέψεων). 

Στη δική μας περίπτωση, η παρουσίαση της ιστορίας έγινε στα αγγλικά από τους μαθητές του 13ου Δημοτικού Σχολείου, με ψηφιακή εικονογράφηση, και στα ελληνικά από τους μαθητές του Ε.Ε.Ε.ΕΚ. Τρικάλων, με χειροποίητες ζωγραφιές. Τα δύο σχολεία συνεργάστηκαν και σε άλλες δράσεις, όπως η Παγκόσμια Ημέρα κατά του Σχολικού Εκφοβισμού, κατά την οποία πραγματοποιήθηκε και εικονική συνάντηση με τους εταίρους από την Ιταλία, ενισχύοντας περαιτέρω τη διαπολιτισμική επικοινωνία και το μήνυμα της αποδοχής και της ισότιμης συμμετοχής όλων των παιδιών.

Η αξιολόγηση του έργου ήταν συνεχής και πολυεπίπεδη. Περιλάμβανε αρχικές και τελικές αξιολογήσεις από μαθητές/τριες, εκπαιδευτικούς και γονείς, καθώς και διαδικασίες αυτοαξιολόγησης και αλληλοαξιολόγησης. Οι μαθητές/τριες αποτύπωσαν τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους μέσω δημιουργικών εργαλείων, όπως word clouds και μηνύματα αναστοχασμού όσον αφορά τις στάσεις τους απέναντι στη συμπερίληψη .

Παράλληλα, αξιοποιήθηκαν δεδομένα μαθησιακής ανάλυσης για την αποτίμηση της συμμετοχής και των μαθησιακών αποτελεσμάτων. Τα ευρήματα ανέδειξαν τον θετικό αντίκτυπο του έργου και παρείχαν χρήσιμες κατευθύνσεις για μελλοντική βελτίωση.