Με αφορμή την 6η Μαρτίου, η οποία έχει καθιερωθεί ως η Πανελλήνια Σχολική Ημέρα κατά της Βίας και του Εκφοβισμού, το 11ο Νηπιαγωγείο Λάρισας ανέλαβε μια σειρά πρωτοβουλιών με στόχο την ευαισθητοποίηση και την ενεργοποίηση της τοπικής κοινωνίας. Αναγνωρίζοντας ότι το σχολείο αποτελεί τον πρώτο πυρήνα διαμόρφωσης αξιών, επιλέξαμε να βγούμε έξω από τα όρια της σχολικής αίθουσας και να στείλουμε ένα ηχηρό μήνυμα ενότητας, αλληλεγγύης και μηδενικής ανοχής στη βία.Η δράση μας αναπτύχθηκε σε τρία αλληλένδετα επίπεδα, μετατρέποντας το σχολείο σε έναν ζωντανό πυρήνα αξιών:

Ενδοσχολική Προετοιμασία: Από τον Προβληματισμό στη Δημιουργία

Η δράση ξεκίνησε μέσα στις σχολικές αίθουσες, όπου οι μαθητές λειτούργησαν ως μικροί ερευνητές. Μέσα από κύκλους συζήτησης στην ολομέλεια και τη χρήση ψηφιακών μέσων, αναζήτησαν πληροφορίες για την αξία της φιλίας και τις οδυνηρές συνέπειες της βίας και του αποκλεισμού.

Οι μαθητές προχώρησαν σε βιωματικές ασκήσεις ρόλων, μπαίνοντας στη θέση τόσο του παιδιού που δέχεται εκφοβισμό όσο και του παιδιού-παρατηρητή, αναπτύσσοντας την ενσυναίσθησή τους. Το αποτέλεσμα αυτής της διεργασίας ήταν η σύνταξη ενός «Ομαδικού Συμβολαίου Φιλίας», το οποίο υπέγραψαν όλοι ως δέσμευση αμοιβαίου σεβασμού.

Η προετοιμασία ολοκληρώθηκε με ένα δημιουργικό εργαστήριο, όπου τα παιδιά μεταμόρφωσαν τις σκέψεις τους σε οπτικά μηνύματα: φιλοτέχνησαν πολύχρωμα πλακάτ και αφίσες, χρησιμοποιώντας σύμβολα ειρήνης και ενότητας, προετοιμάζοντας έτσι με ενθουσιασμό το έδαφος για τη δυναμική δημόσια παρέμβασή τους στην πόλη.

Τοπικό Επίπεδο (Συμμετοχή στη δράση της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Λάρισας):

Τοπικό Επίπεδο: Συμμετοχή στη Δράση της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Λάρισας

Την Παρασκευή 6/3/2026, το 11ο Νηπιαγωγείο Λάρισας ένωσε τη φωνή του με τη μαθητική κοινότητα της πόλης στη δράση «Όλοι μαζί μια αγκαλιά, λέμε στη βία μακριά». Η πορεία στο κέντρο της Λάρισας δεν ήταν απλώς μια εκδήλωση, αλλά μια δημόσια δήλωση ότι η βία δεν είναι αποδεκτή. Σχολείο, οικογένεια και τοπικοί φορείς γίναμε «ένα», αναδεικνύοντας τη συλλογική μας ευθύνη για τη δημιουργία ενός περιβάλλοντος ασφάλειας και σεβασμού.

Η Άμεση Επικοινωνία: Χειροποίητα Φυλλάδια και Ενημέρωση

Μια από τις πιο συγκινητικές στιγμές της δράσης ήταν η ενεργός συμμετοχή των παιδιών και των γονέων τους στη διάχυση του μηνύματος. Οι μικροί μαθητές, μαζί με τους γονείς τους, μοίρασαν στους περαστικούς και τους παρευρεσκόμενους ενημερωτικά φυλλάδια κατά της σχολικής βίας.  Η λεπτομέρεια που έκανε τη διαφορά: Τα φυλλάδια αυτά δεν ήταν τυποποιημένα, αλλά φιλοτεχνημένα από τα ίδια τα παιδιά, μεταφέροντας την αθωότητα και την ειλικρίνεια της ματιάς τους.

Η απήχηση της δράσης ξεπέρασε τα όρια της σχολικής κοινότητας, προσελκύοντας το ενδιαφέρον των τοπικών Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. Η πορεία μας και τα μηνύματα των παιδιών προβλήθηκαν σε ειδησεογραφικά site και εφημερίδες της Λάρισας, ενισχύοντας τη δημόσια συζήτηση για την πρόληψη του εκφοβισμού.

Η Καινοτομία του Podcast

Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στη χρήση των ΤΠΕ (Τεχνολογίες Πληροφορίας και Επικοινωνιών). Στο κέντρο των φυλλαδίων ενσωματώθηκε ένας κώδικας QR που οδηγούσε στο μαθητικό Podcast. Οι μαθητές ηχογράφησαν μηνύματα φιλίας και συμπερίληψης, καθιστώντας την επιλογή αυτή στρατηγική:

Ενδυνάμωση: Τα παιδιά ένιωσαν ότι ο λόγος τους αποκτά μόνιμη ψηφιακή υπόσταση.

Προσβασιμότητα: Μέσω του QR Code, το μήνυμα κατά της βίας μεταφέρθηκε αμέσως στα κινητά τηλέφωνα των πολιτών, γεφυρώνοντας το σχολείο με την καθημερινότητα.

Βιωματική Μάθηση: Το podcast λειτούργησε ως εργαλείο «δημόσιας ρητορικής», ενισχύοντας την αυτοπεποίθηση των νηπίων.

Το Καθολικό Μήνυμα

Η παρουσίαση του δρώμενου στη νοηματική γλώσσα (συνοδεύοντας το τραγούδι «Ν’ αγαπάς») ολοκλήρωσε τη δράση. Υπενθυμίσαμε σε όλους ότι η αγάπη και ο σεβασμός δεν γνωρίζουν φραγμούς και ότι η πρόληψη του εκφοβισμού είναι μια ευθύνη που μας ανήκει όλους — εντός και εκτός σχολικού περιβάλλοντος.

Πανελλήνιο Επίπεδο Συνεργασία με το Δικτύου Σχολείων Σχολικής Διαμεσολάβησης του Πανεπιστήμιου Ιωαννίνων:

Το 11ο Νηπιαγωγείο Λάρισας συμμετείχε ενεργά στην Πανελλήνια Δράση «Μπαίνω στη θέση του άλλου και λέω όχι στη βία και στον εκφοβισμό», η οποία τελεί υπό την επιστημονική αιγίδα και υλοποίηση του Δικτύου Σχολείων Σχολικής Διαμεσολάβησης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Η συνεργασία αυτή μας επέτρεψε να προσεγγίσουμε το θέμα του εκφοβισμού με παιδαγωγική εγκυρότητα, εντάσσοντας τους μικρούς μαθητές σε ένα ευρύ δίκτυο σχολείων που προάγουν την ειρηνική επίλυση συγκρούσεων.

Ο Συμβολισμός της Δράσης «Σπάω τη Σιωπή»:

Η κορύφωση της δράσης ήταν η συμβολική κίνηση «Σπάω τη σιωπή». Οι μαθητές μας, αφού προηγουμένως επεξεργάστηκαν βιωματικά την έννοια της ενσυναίσθησης, φόρεσαν στο χέρι τους κόκκινα μπαλόνια. Με το σύνθημα «Σπάω τη σιωπή, λέω όχι στη βία», έσπασαν τα μπαλόνια ταυτόχρονα. Ο θόρυβος αυτός λειτούργησε ως:

Σύμβολο Ρήξης: Η οριστική διακοπή της σιωπής που συχνά περιβάλλει τον εκφοβισμό.

Διεκδίκηση Ασφάλειας: Μια δυναμική κραυγή για ένα σχολικό περιβάλλον γεμάτο αγάπη, όπου κανένα παιδί δεν φοβάται να μιλήσει.

Ενδυνάμωση: Η συνειδητοποίηση ότι όταν ενώνουμε τις φωνές μας, ο «θόρυβος» της αλληλεγγύης είναι πιο ισχυρός από τον φόβο.

Η δράση αυτή αποτέλεσε το επιστέγασμα μιας συνολικής προσπάθειας να μετατρέψουμε το σχολείο μας σε έναν χώρο αποδοχής, όπου η διαμεσολάβηση και ο διάλογος υπερισχύουν της βίας.

https://blogs.sch.gr/11niplarislar/2026/03/31/oloi-mazi-mia-agkalia-leme-sti-via-makria-mia-viomatiki-drasi-energoy-politeiotitas-kai-symperilipsis-apo-to-11o-nipiagogeio-larisas/

Η Αφορμή 

Η δράση μας, στο πλαίσιο του 2ου Εργαστηρίου Δεξιοτήτων, ξεκίνησε με ένα μυστήριο: ένα QR Code στην τάξη έγινε το «μαγικό κλειδί» που ξεκλείδωσε τον κόσμο των δικαιωμάτων. Σκανάροντάς το, οι μικροί μαθητές παρακολούθησαν ένα ψηφιακό βίντεο για τη Σύμβαση του ΟΗΕ, το οποίο πυροδότησε μια βαθιά συζήτηση γύρω από τη δήλωση: «Είμαι παιδί, έχω Δικαιώματα».

Η Διερεύνηση 

Μέσα από τη διερευνητική μέθοδο μάθησης (Μοντέλο 5Ε), τα παιδιά έγιναν ερευνητές της ίδιας τους της καθημερινότητας. Φαντάστηκαν τα δικαιώματά τους σαν χάρτινες σαΐτες που μεταφέρουν τις ελπίδες τους παντού. Αναρωτήθηκαν με ευαισθησία: “Ποια παιδιά στον κόσμο δεν έχουν δικαιώματα και γιατί;”. Κατάλαβαν ότι στον πόλεμο ή στη φτώχεια, αυτές οι σαΐτες δυσκολεύονται να πετάξουν, και συνειδητοποίησαν την αλληλεξάρτηση των αναγκών: αν ένα παιδί δεν έχει υγεία ή φαγητό, η σαΐτα της εκπαίδευσης δεν έχει «καύσιμα» για να ταξιδέψει.

Η Δημιουργία & Η Καινοτομία 

Η θεωρία έγινε πράξη μέσα από την ομαδική συνεργασία. Τα παιδιά:

• Ταξινόμησαν τα δικαιώματα σε κατηγορίες (Επιβίωση, Προστασία, Ανάπτυξη).

• Δημιούργησαν: Ζωγράφισαν τα δικαιώματα πάνω σε σαΐτες, πρόσθεσαν τον εαυτό τους ως «αποστολέα» και τις κόλλησαν όλες μαζί σε μια μεγάλη ομαδική αφίσα, δημιουργώντας μια εντυπωσιακή σύνθεση "πτήσης".

• Ψηφιοποίησαν: Ηχογράφησαν το μήνυμα κάθε σαΐτας και, με τη χρήση της εφαρμογής Prezi, δημιούργησαν μια παρουσίαση που κάνει zoom σε κάθε παιδί και κάθε δικαίωμα.

• Γέφυραν το Φυσικό με το Ψηφιακό: Εκτύπωσαν το νέο QR Code της παρουσίασής τους και το κόλλησαν πάνω στην αφίσα. Έτσι, η αφίσα έγινε διαδραστική: όποιος την πλησιάζει, μπορεί να την «ακούσει» να μιλάει.

Ο Αντίκτυπος 

Η δράση ολοκληρώθηκε με την ανάρτηση του έργου στο ιστολόγιο του σχολείου και την αποστολή του μέσω e-mail στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση Λάρισας για τη δράση «Τα παιδιά μιλούν για τα δικαιώματά τους». Μέσα από αυτή τη διαδικασία, οι μαθητές συνειδητοποίησαν ότι οι σαΐτες τους, αν και κολλημένες στην αφίσα, «πετούν» το μήνυμά τους σε όλη την πόλη, μετατρέποντάς τους σε ενεργούς πολίτες που προασπίζονται τα δικαιώματά τους.

Αναλυτικά εδώ: https://blogs.sch.gr/mgourgioti/2026/03/28/oi-sa-tes-ton-dikaiomaton-mas/

Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία (3 Δεκεμβρίου)