10 Φεβρουαρίου 2026 – Παγκόσμια Ημέρα Διαδικτύου και …το Κλεφτρί , ξεπήδησε από το βιβλίο της Helen Docherty “Πού πήγαν οι οθόνες;” και έγινε ο “φύλακας” του Διαδικτύου του 2ου Νηπιαγωγείου Φιλιατρών, δίνοντας συμβουλές για σωστή χρήση του Διαδικτύου, ενάντια στο Διαδικτυακό Εκφοβισμό.
https://youtube.com/shorts/J9_l0bBUPZo?feature=shared
Στην ιστορία του βιβλίου… “Όταν το Κλεφτρί φτάνει στην πόλη, το μόνο που θέλει είναι να κάνει καινούριους φίλους και να παίξει. Ωστόσο κανείς δεν ασχολείται μαζί του. Όλοι είναι κολλημένοι στην οθόνη του κινητού τους. Ξαφνικά όμως όλες οι οθόνες εξαφανίζονται μυστηριωδώς, και τότε είναι που ξεκινά η πραγματική διασκέδαση!
Ο σχολικός εκφοβισμός (bullying) και ο διαδικτυακός εκφοβισμός (cyberbullying) δεν είναι δύο ξεχωριστά φαινόμενα. Στην πράξη, είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος.
Το παιδί που εκφοβίζει στο σχολείο, συχνά εκφοβίζει και online.Το παιδί που γίνεται θύμα στο σχολείο, συχνά γίνεται στόχος και στο διαδίκτυο.Το σχολείο συνεχίζεται στο κινητό. Η σύγκρουση που ξεκινά στην τάξη συνεχίζεται σε ομαδικές συνομιλίες (Viber, Messenger, Instagram) μετατρέπεται σε προσβλητικά σχόλια, memes, stories, αποκλεισμό από ομάδες. Στο διαδίκτυο μειώνεται το “φρένο”. Online υπάρχει ανωνυμία ή απόσταση, δεν βλέπεις την αντίδραση του άλλου, ο εκφοβισμός γίνεται πιο σκληρός, πιο εύκολος, πιο μαζικός.
Δεν σταματά ποτέ ο Διαδικτυακός Εκφοβισμός. Ο σχολικός εκφοβισμός τελειώνει όταν χτυπήσει το κουδούνι, ο διαδικτυακός συνεχίζεται 24/7. Το παιδί δεν έχει «ασφαλές σπίτι». Το κοινό γίνεται τεράστιο. Στην τάξη βλέπουν 20 παιδιά, online μπορεί να το δουν 200 και να μείνει εκεί για πάντα.
Μελέτες δείχνουν ότι η μεγάλη πλειοψηφία των περιστατικών cyberbullying προέρχεται από ήδη υπάρχουσες σχέσεις στο σχολείο, δηλαδή δεν ξεκινά τυχαία στο διαδίκτυο, αλλά ξεκινά από το σχολικό περιβάλλον. Συμπερασματικά λοιπόν, ο διαδικτυακός εκφοβισμός στην πλειοψηφία του δεν είναι «κάτι άλλο». Είναι η προέκταση του σχολικού εκφοβισμού στον ψηφιακό χώρο και συχνά τον κάνει πιο έντονο, πιο διαρκή και πιο επώδυνο. Γι’ αυτό και η αντιμετώπισή τους πρέπει να γίνεται μαζί, όχι ξεχωριστά.
